skip to Main Content

10 vragen aan… Frédérique Spigt

10 Vragen Aan… Frédérique Spigt

Alleskunner Frédérique Spigt studeerde aan de kunstacademie. Ze werd bekend als zangeres. Op haar 63ste debuteerde Frédérique vorig jaar met een dichtbundel en in november van dit jaar is ze te zien in de film Casa Coco. CITY stelde Frédérique Spigt 10 vragen.

Wat vind je van het niveau van de Nederlandstalige muziek? Zijn er nieuwe artiesten van wie je onder de indruk bent?

,,Het klinkt beetje asociaal, maar het boeit me niet zo erg wat er allemaal aan de hand is. Ik vraag me wel eens af wat al die afgestudeerden van de rock-, pop- en Herman Broodacademies zijn gaan doen. Wie ik wel heel goed vind, is Jimmi Hueting. Een wonderkind dat alles kan. Heel modern en heel eigen.”

Je bent geboren en getogen in Rotterdam. Wat betekent die stad voor jou?

,,Dat is gewoon m’n thuis. Ze willen nu een hele woonwijk om de Euromast heen zetten, een ontzettend slecht plan. Nederland is een postzegeltje, de groene zones worden langzaamaan allemaal opgeofferd. Nederland is straks gewoon een vliegveld.”

Wat is het allerleukste aan Rotterdam?

,,Jules Deelder was het leukste aan de stad, maar die zijn we net verloren. Het leukste zijn vooral de mensen die er wonen. Het was altijd een grote haven en we zijn gewend aan een multiculturele samenleving. Dat ging hier hartstikke goed en nog steeds. Ik heb jaren in Spangen gewoond, een van de moeilijkste wijken van Rotterdam. De wijk kreeg een negatief beeld in de media, maar het is gewoon ontzettend gezellig daar.”

Je hebt zowel solo als in bands opgetreden. Wat werkt voor jou prettiger?

,,Mijn wens is toch wel om met een enorme band op pad te gaan. Dat hele singer-songwriterfenomeen dat nu gaande is, is toch geboren uit culturele armoede. Mensen zijn gewoon maar liedjes gaan schrijven die ze solo kunnen brengen omdat er geen geld is voor een truck van zeventien meter met roadies en een vijfkoppige band zoals waar ik mee begon. Zodra het financieel slecht gaat, is de cultuur het eerste dat kapot moet. Dat is ‘luxe’.”

In november komt de film Casa Coco uit waarin jij een rol speelt. Hoe heb je dat ervaren?

,,Precies zoals ik dacht. het is ontzettend hard werken. Half zes op, drie uur make-up en dan een hele dag wachten totdat je die drie regels mag zeggen. Het kan dan wel op Bonaire zijn, maar je mag niet in de zon want de film wordt niet chronologisch geschoten. Dan heb je ineens een bruine kop, dat kan niet.”

Jouw motto is ‘Delen, geven en gunnen’, leg dat eens uit…

,,Als je niet kan gunnen, ben je erg armoedig. Verschrikkelijk als mensen jaloers zijn. Foppe Hoekstra stond op de schaats en heel Nederland valt erover. Erg kleinzerig. Bonaire idem: mensen die daar op vakantie waren maakten foto’s van Katja. Ze gingen klagen dat wij daar een film aan het maken waren omdat reizen werd afgeraden, maar zij waren daar zelf op vakantie.”

Waarvan wordt Frédérique vrolijk?

,,Van mijn werk en van mijn liefde. Ik ben zes jaar zonder relatie geweest. Sinds een jaar heb ik iemand. Het is fijn dat de liefde bestaat. En dat ik het weer kan voelen.”

Wat is jouw allergrootste ergernis?

,,Dat mensen dingen op straat gooien of in de natuur. Daar erger ik me echt kapot aan.”

Hoe heb je het afgelopen jaar beleefd?

,,Ik heb me werkelijk geen moment verveeld. Er zijn mensen die helemaal gek worden van verveling, maar ik heb echt tijd te kort. Je hoort dan dat kinderen eraan kapotgaan omdat ze niet uit kunnen. Dan denk ik: met die generatie kun je geen oorlog winnen.”

Wat weten de meeste mensen niet van Frédérique Spigt?

,,Mensen denken dat ik heel cool ben. Soms zeggen ze zelfs dat ze bang voor me zijn. Maar ik ben juist emotioneel en heb een klein hartje. Juist mensen met een grote bek, zoals ik, zijn vaak onzeker, dat is een vorm van zelfverdediging…”

Lees ook:

10 vragen aan… Tooske Ragas

Back To Top
×Close search
Zoeken